این پژوهش با هدف بررسی همخوانی نتایج آزمون گام نخست با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان صورت گرفت. از بین نو آموزان بدو ورود به مدرسه در سال 80 در شهر کرد 110 نفر به روش نمونه گیری طبقه ای انتخاب شدند و پیشرفت تحصیلی آنها در سال اول دبستان و ارتباط آن با نتایج آزمون گام نخست مورد بررسی قرار گرفت. تجزیه و تحلیل اطلاعات جمع آوری شده با استفاده از روش تحلیل واریانس، تحلیل رگرسیون و همبستگی پیرسون نشان داد که رابطه بین نتایج آزمون گام نخست و پیشرفت تحصیلی نو آموزان درسطح 0.01 معنادار است .نتایج همچنین نشان داد که اثرات کلی رگرسیون نمره پیشرفت از طریق نمرات سه حیطه شناختی،زبانی و حرکتی بر اساس F محاسبه شده معنادار است. بر اساس R محاسبه شده واریانس مشترک آزمون گام نخست و پیشرفت تحصیلی 24 درصد است و این میزان در حیطه زبانی بالاتر است. همچنین بین خرده آزمون های گام نخست همبستگی معناداری وجود دارد و آزمون از یک انسجام درونی برخوردار است. خرده آزمون مهارتهای شناختی گام نخست با پیشرفت در خواندن و خرده آزمون مهارتهای زبانی این آزمون با پیشرفت در ریاضی همبستگی معناداری دارد. تحلیل کلی نشان می دهد که آزمون گام نخست توانسته دانش آموزان عادی، دیر آموز و کم توان ذهنی را از هم متمایز کند. نتایج کلی نشان می دهد که آزمون گام نخست یک آزمون روا در سنجش آمادگی تحصیلی نو آموزان در بدو ورود به مدرسه است.